Shrine

SHRINE is een immersieve theater performance die het verhaal vertelt van een dochter die haar toevlucht zoekt bij de Jinns, niet menselijke wezens, in een parallelle wereld aan de onze. Zij, een Dochter, die de grootste pijn, verdriet en rouw met zich meedraagt, wordt gezocht door de overheid. Haar moeder is op gruwelijke wijze vermoord door systemen die in stand zijn gehouden door mensen en machten. De Dochter is hiervan getuige, ze heeft het met eigen ogen gezien, de gruwelijkheden van hoe haar moeder vermoord is, staan op haar netvlies gebrand. Ze kiest voor een eerlijke strijd voor gerechtigheid en volgt de stappen van de rechtsstaat. Na jarenlang strijden voor een eerlijk proces en rechtvaardigheid is ze moegestreden. Haar woede en verdriet radicaliseren haar in de kapitalistische wereld. Haar radicaliteit heeft ertoe geleid dat ze ambassades, gemeentehuizen, het parlement, paleizen, politiebureaus, rechtbanken, gevangenissen, privébanken, olie-maatschappijen, tankstations, groothandels en vele andere overheidsgebouwen, bedrijven en infrastructure in brand heeft gestoken. Ze heeft altijd materiële schade veroorzaakt, er zijn nooit doden of gewonden gevallen. De overheid probeert te achterhalen met wie ze heeft gehandeld, daar ze niet geloven dat ze dit alleen heeft kunnen doen. Het verdriet en onrecht dat in haar lichaam is gaan huizen, transformeert naar woede. Hier heeft ze al haar kracht uitgehaald om chaos te creëren en de economie te ontwrichten. ‘Ik heb alleen gehandeld met de bescherming van mijn moeders moeders mijn overgrootmoeders en diens overgrootmoeders, gedragen en beschermd door hen heb ik de machtigste in deze systemen laten zien en doen voelen hoe onrecht zich uit en hoe machtig ik ben, dankzij God.’Dit heeft veel vrouwen in andere landen in Europa en Amerika gemotiveerd hetzelfde te doen. Ze dook lange tijd onder in de woestijn, waar ze de Jinns ontmoet. Zij bieden haar toevlucht in hun dimensie, in hun SHRINE, hun heiligdom. Hier wordt haar verdriet en woede gevierd en krijgt het alle ruimte om te zijn en zich ongenuanceerd te uiten. Er wordt herdacht, gebeden, gezongen, geofferd en gevierd. Vertrekkend vanuit Silvia Federici’s werk toont El Kharraz Alami wederom hoe ze essayistisch werk omzet in een handeling, en vormen vindt om tastbaar te maken wat de rol is van de gemarginaliseerde vrouw in onze maatschappijen. Hoe dit voor vervreemding en sociale ongelijkheid zorgt en hoe de strijd vóór radicale gelijkheid je positie in de maatschappij bepaalt. Welke weggevaagde rollen van vrouwen in de maatschappijen kunnen we reanimeren en welke begraven kreten zullen er klinken? Federici deelt in haar essay Caliban and the Witch de rol van de vrouw in de context van de overgang naar het kapitalisme, de impact op sociale structuren die vandaag nog steeds bestaan. Ze benadrukt dat vrouwen in deze periode vaak een cruciale rol spelen in de reproductie van de arbeidskracht, zowel in de huishouding als in de productie. De veranderingen in de economie en de sociale verhoudingen in de 17e eeuw hebben diepgaande gevolgen voor de positie van vrouwen, wat resulteert in een grotere afhankelijkheid en marginalisering. The history of Europe before the Conquest is sufficient proof that the Europeans did not have to cross the oceans to find the will to exterminate those standing in their way.Silvia FedericiFederici verwijst naar de geschiedenis van Europa vóór de koloniale veroveringen, waarin al sprake is van geweld en onderdrukking tegen verschillende groepen en vrouwen. Ze stelt dat de neiging tot geweld en het uitroeien van tegenstanders niet nieuw is voor Europeanen. Het impliceert dat de motivatie voor dergelijke daden al diep geworteld is in de Europese geschiedenis, en dat de kolonisatie en de bijbehorende uitbuiting en geweldplegingen voortkomen uit een al bestaande cultuur van dominantie en onderdrukking.In SHRINE speculeert El Kharraz Alami, door middel van critical fabulation, over een toekomst die al begonnen is.